Spotkanie odbywa się w gronie coachów którzy podczas przygotowywania potraw i gotowania będą wymieniać się doświadczeniem  i analizować konkretną sytuację…a jaką? wszystko w swoim czasie…Warsztat podczas którego  każdy z uczestników  coachów wykorzysta swoją wiedzę i narzędzia jakie  w tym przypadku zastosuje.

Forma warsztatów zamknięta ze względu na ilość chętnych, temat oraz  miejsce spotkania.

Zapraszam serdecznie na kolejne otwarte spotkanie o którym poinformuję w listopadzie.

serdeczności

Urszula Maćkowiak

Spotkanie poprowadzi gość triatlonista Bogumił Głuszkowski.

I jak?
Na pewno podczas ćwiczeń, wykorzystamy narzędzia
techniki, doświadczenie , dyskusje
Przy tym niesamowita atmosfera synergia oraz ludzie.

II gdzie?
Poznań ul.Droga Dębińska 10 przy AWF-ie Hala
widowiskowo- sportowa cityzenclub.pl
ze względu na miejsce i charakter spotkania proszę o
ubiór sportowy :)

III kiedy?

04.10.2010 godz.19.00- 21.00

IV za ile?
koszt tradycyjnie 25pln

Zapraszamy serdecznie!

Temat spotkania : Psychosomatyka
Spotkanie poprowadzi gość Pani Rita Mogilewska

II Jak?
ćwiczenia, narzędzia, techniki
dyskusje
A nad to wszystko dobra atmosfera, Ludzie i
doświadczenie.

III Gdzie?

Spa ” Miód i Malina „    Poznań, ul.Ługańska 11

IV. Kiedy?
06.09.2010 godz: 19.05 do 21.00

V. Koszt: symboliczne 25pln.

VI.Dojazd :

Osoby zainteresowane dojazdem proszę o kontakt z   Piotrem Szymkowiak tel. 888 048 966

Zapraszamy serdecznie!

Niedawno zmarł pewien słynny polski krawiec. Pan Turbasa był nazywany architektem sylwetek i ubierał Wajdę, Pendereckiego, Wałęsę, Kwaśniewskiego i innych znanych Polaków. Wspomnienie „Krawca Rzeczypospolitej” jakie ukazało się w GW kończy się akapitem zatytułowanym „Za co płacisz u krawca?”. Zastanowił mnie ten fragment:

Nawet jeśli masz dobrą sylwetkę, będziesz dobrze wyglądać w każdym garniturze w swoim rozmiarze. Dziś niemal każdy garbi się w pewnym stopniu i ma zwrócone ku przodowi ramiona – to efekt siedzenia, pochylenia do ekranu czy kierownicy samochodu. Większość z nas ma prawe ramię niżej od lewego nawet o 2 cm (u osób leworęcznych jest odwrotnie). Odpowiedni fason garnituru może ukryć wady, wyeksponować zalety figury.

Garbię się. Właśnie teraz, kiedy piszę ten artykuł. I ty też się garbisz, kiedy go czytasz na ekranie. Rzeczywiście garbimy się przed komputerem, za kierownicą, przy biurku i zlewie, a nawet myjąc zęby, prawda? Stojąc czy siedząc – garbimy się dłużej niż śpimy. I spotykamy wielu zgarbionych ludzi. Na przykład w banku czy w urzędzie, gdzie ostatnio rejestrowałem swój skuter;), urzędniczka napierała na mnie  niczym zawodnik rugby przed rozpoczęciem gry. Wymagała ode mnie rozlicznych papierów w odpowiedniej kolejności, co oznajmiała bardzo stanowczym, ostrym tonem. Wówczas zauważyłem, że jej ton jest zgrany z jej postawą fizyczną. Myślę, że sposób siedzenia powodował nią bardziej niż sytuacja w jakiej się znalazła.

Ludzie siedzący zbyt długo w pracy za biurkiem i w okienku przybierają postawę atakującą. Uświadomił mi to instruktor jogi Iyengara – Rafał Kozioł, który poprowadził warsztaty dla członków poznańskiego Klubu Coacha. Wykonaliśmy serię asanów, które pomogły nam poczuć przepływy ciepła i energii. Dla większości z nas ćwiczenia z jogi były znane z książek i relacji znajomych, więc ich wykonanie skłoniło nas do refleksji. Po co trenerom i coachom ćwiczenia ciała, joga i prawidłowe oddychanie? Nasz instruktor tłumaczy: odpowiednie asany rozciągają mięśnie i rozpuszczają napięcia w ciele. Szczególnie te w szyi i barkach, które na co dzień sprawiają, że czujemy się spięci i zaniepokojeni naszym samopoczuciem. Spięta szyja utrudnia nam głębszy oddech i płynne mówienie. Rozluźnione barki sprawiają, że czujemy się pewniejsi i pogodniejsi. Wreszcie asany angażujące cały tułów i miednicę pozwalają nam poczuć swoje jestestwo i dają dostęp do wyrażania emocji. Co ważne, w jodze nie chodzi o to, by być rozciągniętym jak guma i popisywać się niczym akrobata. Celem ćwiczeń jest zwiększenie samoświadomości i odpowiedzialności za siebie i swoje ciało. Chodzi o zrozumienie, że ciało właśnie jest źródłem energii i emocji. Po godzinie ćwiczeń niektórzy z nas przyznali, że nie tylko czują się lepiej, ale odczuwają właśnie więcej energii i są świadomi swoich emocji. Pytamy się więc nawzajem: po co coachom i trenerom joga? Po krótkiej dyskusji doszliśmy do wniosku, że ćwiczenia wymagają zmierzenia się z samym sobą. Pozwalają poznać swoje możliwości i zaakceptować je. Wreszcie, asany otwierają nas na nowe doświadczenia, uczą i otwierają na innych ludzi. A to jest przecież jedna z ważniejszych cech postawy coacha i trenera. Otwarcie na innych!

To było piąte spotkanie Klubu Coacha, wyjątkowo zorganizowane w salonie SPA Miód malina, w Szczepankowie pod Poznaniem. Właściciel – Jacek Wierszyłło - opowiedział nam o swoich klientach. Wśród nich jest sporo zapracowanych Poznaniaków i nie tylko, którzy w saunie czy podczas masażu oczekują po prostu relaksu. Dla zamożniejszych jest to sposób spędzania wolnego czasu alternatywny dla siedzenia przed tv czy fb. Coraz częściej zdarzają się także klienci, którzy przyznają, że regularne masaże i inne zabiegi w spa pozwalają im lepiej poczuć siebie. Salon Miód malina oferuje także masaże lecznicze i masaże połączone z terapią. Pan Jacek Wierszyłło zdradził nam także, że niektóre masaże powodują głębokie przeżycia emocjonalne. Prowadzą do śmiechu lub płaczu, który rozładowuje traumy. Odniosłem więc wrażenie, że refleksja nad ciałem to relaks, rehabilitacja i swoisty reset dla świadomości. Zupełnie jak w metodzie Rosen lub bioenergetyce, bodynamice czy biosyntezie Boadelli…

Ćwiczenia ciała zainspirowały nas do dalszej pracy z ciałem. Ustaliliśmy temat następnego spotkania: psychosomatyka. Szczegóły wkrótce. Zapraszamy. Konrad.

Serdecznie zapraszamy na V spotkanie Klubu Coacha Poznań.

I  Temat:
Godzinny warsztat Jogi połączony z narzędziami coachingu.

II  Jak?
- ćwiczenia, techniki, narzędzia
- dyskusje
a nad to wszystko dobra atmosfera, Ludzie i doświadczanie…

III  Gdzie?
Spa „Malina Miód” ul.Ługańska 11 Poznań

IV  Kiedy?
02.08.2010 godz. 19.05 – 21.00

V  Kto?
Warsztat z jogi poprowadzi Gość spotkania Rafał Kozioł www.jogaszkola.pl

VI Koszt:

Symboliczne 25pln płatne na początku spotkania w recepcji Spa .

Serdecznie zapraszamy!

Tytuł 4. spotkania Klubu Coacha brzmiał: „Moje spotkania z intuicją i emocjami”. Jego bezpośrednią inspiracją były warsztaty Gosi Górnej, w których miałam przyjemność brać udział. Gosia Górna jest coachem w Wielkiej Brytanii i pracuje ze swoimi klientami i klientkami używając mnóstwa narzędzi, opartych o jej ogromną intuicję. Artykuł ten powstał przy jej życzliwym wsparciu.

Coach to rzemieślnik. Na spotkania z klientem przychodzi z całym arsenałem narzędzi i choć może mieć ulubione narzędzia, idzie za klientem. Jeden klient otworzy się na wizualizacje, zmianę perspektywy, przepływ energii, inny dokona przełomu, gdy usłyszy pytanie prowokatywne w stylu Franka Ferrelly’ego („Masa ludzi ma ten sam problem i co z tego? Masz jeszcze jakieś inne problemy?”)

Warto ubogacać swoją kolekcję, aby dobrze służyć klientom.

Podobnie jak Gosia Górna nie chowam swoich narzędzi przed światem. Rozdaję je klientom, aby mogli ich używać samodzielnie. I co przy tym ciekawe: nigdy mi ich nie ubywa. Wszystko, co mam w swoim arsenale, jest niezwykle cenne, bo dostałam to od innych ludzi. Wszystko, co posiadam, jest niezwykle cenne, bo dam to innym ludziom.

Wspominałam już, że Gosia Górna posługuje się swoją intuicją. Na tej podstawie opracowała wspaniałe narzędzia, które pozwalają zajrzeć w głąb siebie. Wybrałam dwa: jedno Gosia nazwała „balansowaniem ekstremalnych obrazów i scenariuszy”, drugie dostało nazwę ode mnie: „przytul stracha”.

Balansowanie ekstremalnych obrazów i scenariuszy

Czy masz jakąś obawę, która Cię blokuje i z którą chciałbyś umieć sobie radzić? Gosia Górna ma zwyczaj pytać w takich wypadkach o negatywny scenariusz: „Co najgorszego się stanie, jeśli…? A jeśli to już się stanie, to co najgorszego stanie się wówczas? A jak już i to nadejdzie, to co najgorszego wtedy Cię spotka?”

Podobnie wnikliwie pyta o pozytywny scenariusz: „Co najlepszego może się stać, jeśli …? A jeśli już to się stanie, to co najlepszego stanie się wówczas? A jak już i to nadejdzie, to co najlepszego może Cię wtedy spotkać?”

Pozwala klientowi dotrzeć w ten sposób do głęboko ukrytych tajemnic, niewypowiadanych do tej pory potrzeb. Gdy klient odpowie sobie na pytania „Co najgorszego / najlepszego może Cię spotkać, jeśli…”, Gosia prosi go, aby powtarzał za nią: „Pozwalam sobie, na to, aby … (i tu następuje opis fatalnego scenariusza) i oczekuję tego z radością”. W tym miejscu potrzebny jest głęboki oddech, aby emocje uleciały wraz z nim. Po chwili Gosia znów prosi klienta, aby powtarzał za nią: „Ale pozwalam sobie również na to, aby … (i tu wizja scenariusza pozytywnego) i oczekuję tego z radością.” Głęboki oddech, emocje ulatują wraz z wydechem.

Taki zabieg powtarza się ze trzy razy za każdym razem opisując jeszcze gorszy / jeszcze lepszy scenariusz. Posiłkując się informacjami od klienta oraz swoim wyczuciem (które sama nazywa intuicją) Gosia maluje przed nim dramatyczne obrazy na zmianę z cudownymi. I skuteczność tego narzędzia tłumaczy tak: „Czasami nawet małym lękom poświęcamy dużo uwagi i wtedy urastają one do wielkich rozmiarów (…) W tej metodzie przyglądamy się najgorszemu potencjalnie scenariuszowi i stawiamy go koło najbardziej pozytywnego scenariusza, jaki możemy sobie wyobrazić na ten moment. Dzięki temu pojawia się (…) bardziej zbalansowane widzenie całej sytuacji. Kiedy wypowiadamy ekstremalne zdania na głos, brzmią one śmiesznie. Często pojawia się śmiech, a paraliż, spowodowany lękiem, znika bardzo szybko i pojawia się jasność.”

Przytul stracha

„Najlepszym sposobem radzenia sobie z emocjami jest bycie dobrym dla siebie i objęcie naszych uczuć tak, jak przytula się dziecko – ciepło, delikatnie i z wyczuciem.”

To ćwiczenie doskonale nadaje się na autocoaching.

Pomyśl o czymś, czego się boisz. Możesz zamknąć przy tym oczy. Nie, nie ze strachu przed tym czymś. Z zamkniętymi oczami po prostu lepiej się widzi… Przed czym to lęk? Jak go odczuwasz? Gdzie (w jakiej części ciała) go odczuwasz? Pozwól sobie teraz na ten lęk. Odczuj go tak, jak go odczuwasz w autentycznej sytuacji. Jak jest duży (w skali 0 – 10, gdzie 0 to zupełny brak lęku, a 10 jego największe, wręcz paraliżujące natężenie). A teraz wyobraź sobie ten lęk jako małe, bezbronne dziecko. Stań obok niego. Zobacz je. Płacze, nie czuje się dobrze, „potrzebuje ukojenia, miłości i przytulenia, aby mogło poczuć się bezpiecznie”. Podejdź do niego i weź je na ręce. Poczuj jego lekkość i kruchość. Przytul je do serca. Przytul swoje własne emocje. Przytul je mocno, ale delikatnie i miłością. Poczuj, jak dziecko w Twoich ramionach odpręża się i uspokaja. Wie, że je zauważyłeś i że je akceptujesz. „Każda emocja, która jest w pełni zauważona, zaakceptowana i przeżyta, staje się źródłem spokoju.” Twoja emocja, Twoje dziecko już wie, że jest zauważone i zaakceptowane. Jest spokojne i Tobie ten spokój też się udziela. Pomachaj mu na pożegnanie i w dowolnym dla siebie momencie wróć do tu i teraz.

W tomie poezji autorstwa Małgorzaty Strzałkowskiej znalazłam kiedyś wiersz-instruktaż. Dedykuję go wszystkim chętnym do przytulania swoich strachów.

Strach ma strasznie wielkie oczy,
Strasznym wzrokiem wokół toczy…

Lecz gdy go za uszkiem głaszczę,
w śmieszny pyszczek zmienia paszczę.

Coś dziwnego z nim się dzieje -
łagodnieje i maleje,
mruży swoje kocie oczy
i w ogóle jest uroczy.

Strach ma strasznie wielkie oczy,
strasznym wzrokiem wokół toczy,
lecz ty dłużej się nie wahaj
i po prostu przytul stracha!

Agnieszka Kozłowska

Serdecznie zapraszamy na 4. w 2010 r. spotkanie w ramach Poznańskiego Klubu Coacha!

I. Temat „Moje spotkania z intuicją i emocjami”

Warsztat podczas którego wykorzystamy narzędzia coachingu. Będziemy pracować w grupie, ćwiczyć, wykorzystywać techniki coachingu a przy tym uczyć się ;)

II. Jak?

- ćwiczenia, narzędzia ,techniki
- dyskusje, wymiana doświadczenia
Przy tym niesamowita atmosfera , ludzie i doświadczenie..

III. Gdzie?

Nowe miejsce spotkania Poznań ul.Dąbrowskiego 5 Kuchnia Chrisa Teatr Nowy

IV.Kiedy?

05.07.2010 godzina 19:05 do 21:00
Dla chętnych nieoficjalna część po 21.00 ;)

V.Za ile?
Koszt to 20 pln do wykorzystania na barze podczas spotkania.

VI.Osoba kontaktowa:

Urszula Maćkowiak

tel. 48 602 135 614

Zapraszamy!

Rzucałeś kiedyś bezskutecznie palenie? Chciałeś uprawiać sport regularnie, ale wciąż coś Ci w tym przeszkadzało? Czasem nawet jak bardzo chcemy coś osiągnąć, nie dajemy rady trzymać się tego co sobie założyliśmy. I przeszkodą tutaj prawdopodobnie nie jest brak silnej woli, ale sposób w jaki stawiamy sobie konkretne cele. W tym artykule dowiesz się, w jaki sposób stawiać sobie cele, aby ich osiąganie było łatwe i przyjemne.

Jeśli skorzystasz z zamieszczonych tutaj porad,prawdopodobieństwo, że będziesz efektywnie osiągać swoje cele wzrośnie kilkakrotnie. W internecie brakuje wyczerpujących artykułów, które by opisywały dokładnie cały proces i sposób formułowania celów. Dokładne zapoznanie się z tym tekstem będzie dla Ciebie świetną inwestycją. Pamiętaj, że oprócz samego przeczytania będziesz musiał poświęcić jeszcze trochę czasu na pracę nad celami. Jeśli zdecydujesz się to zrobić, gwarantuję Ci, że będziesz osiągać swoje nawet najbardziej ambitne cele i marzenia.

Ambitny mózg

Na wstępie chciałbym napisać parę słów o tym, co się dzieje w mózgu przy stawianiu sobie celów (jeśli czytujesz mojego bloga zapewne zauważyłeś, że wszystko staram się w jakiś sposób sprowadzić do procesów zachodzących w mózgu :-)).

Otóż badania neuropsychologów potwierdziły, że gdy stawiamy sobie jakiś cel do wykonania, zachowujemy się tak jak by on już był częścią nas. Mózg nie potrafi do końca rozróżnić pomiędzy tym co mamy a tym co chcemy mieć i wierzy, że pożądany efekt jest już częścią nas samych. Gdy na przykład nie udaje nam się osiągnąć wyznaczonego celu, czujemy ból zupełnie jakbyśmy stracili coś naszego. I rzeczywiście, ludzie często czują ogromny ból jeśli nie udaje im się osiągnąć wyznaczonych celów, mimo że tracą wtedy coś czego wcale nie posiadają. Dzięki temu mechanizmowi mózg bardzo pomaga nam w osiągnięciu naszych celów.

Za dążenie do ich osiągania odpowiedzialny jest jeden z neuroprzekaźników, dopamina. Wytwarza ona uczucie przyjemności, gdy mózg jest stymulowany przez osiągnięcia. Gdy więc jesteśmy na drodze do osiągnięcia naszych celów, dopamina sprawia, że czujemy się dobrze. Jednak gdy coś nam nie wychodzi- dopaminy nie ma i pojawia się stres.

Tak więc gdy stawiamy sobie jakiś cel, natychmiast staje się on częścią nas. Mózg pomaga nam w osiąganiu naszych celów nagradzając nas za dążenie w ich kierunku. Dlatego też wizualizacja już osiągniętego celu i przyjemnych uczuć z tym związanych jest tak ważna w całym procesie, ponieważ potęguje to ten mechanizm, który zachodzi w naszych mózgach.

Po co to wszystko?

Pytanie oczywiste, bo przecież jeśli chcemy coś w życiu osiągnąć to musimy postawić sobie jakiś cel. Ale mam tutaj na myśli bardziej sformalizowany proces stawiania celów, który opiszę dalej w tym artykule. Po co poświęcać czas na spisywanie i definiowanie tego wszystkiego? Przede wszystkim pomaga nam to określić co jest dla nas najważniejsze w życiu. Ponadto pozwala nam to zauważyć i usunąć to, co tak naprawdę nie jest ważne. Stawianie celów motywuje nas w kierunku ich osiągania buduje naszą pewność siebie, gdy dany cel już osiągniemy.

Jakto robić najskuteczniej?

Ćwiczenie, które przedstawiam poniżej wymaga poświęcenie pewnej ilości czasu, nawet od 1 do 2 godzin (w ten czas wliczam również definiowanie celów, o czym będzie mowa w drugiej części artykułu). Ważne jest, żebyś spokojnie mógł się zastanowić nad tym kim chcesz być w przyszłości i zdecydować co jest dla Ciebie naprawdę ważne. To co Ci poniżej proponuję zaczyna się od ustalania życiowych celów, czyli celów na za 10-15 lat. Jeśli nie masz pomysłu na tak długoterminowe cele, jak najbardziej może to być okres na przykład 5-letni. Mimo to jeśli nie chcesz ustalać na razie życiowych celów a chcesz się dowiedzieć jak po prostu stawiać cele (bardziej krótkoterminowe, np. na rok czy pół roku) to możesz ominąć pierwszy krok i przejść od razu do zasad definiowania celów (w następnej części artykułu).

Na początek możesz po prostu wygodnie usiąść i wyobrazić sobie siebie za 10 lub 15 lat. Zobacz swoje życie takie, jakie chcesz żeby było. Niech będą tam zawarte wszystkie Twoje marzenia i oczekiwania. Pierwszy krok polega na stawianiu celów na różnych obszarach życia. Oto one:

- kariera
- rodzina
- finanse
- zdrowie
- edukacja
- relacje i związki
- rozwój osobisty
- zabawa

Najpierw wypisz sobie na kartce po 2,3 cele do każdego obszaru. Na razie niech będą dosyć ogólne. Nad dokładniejszym ich określaniem będziemy pracować później. Fakt zapisywania wszystkiego na kartce jest bardzo ważny, ponieważ staje się to w pewnym sensie zobowiązanie dla naszego mózgu. Następnie wybierz z każdego po jednym, resztę wykreśl. Wybierz ten dla Ciebie najważniejszy, na którym Ci najbardziej zależy.

Zadecydowanie o tym, jak ma wyglądać Twoje życie na tych obszarach pozwoli Ci zbudować “szkielet” Twojego przyszłego życia. Już od dzisiaj będziesz mógł zacząć na tym szkielecie krok po kroku dobudowywać kolejne elementy, które będą częścią tych największych celów. Wiedza o tym, co chcesz osiągnąć ustawi Cię na prawidłowej ścieżce. Widzisz, znajomość swoich celów życiowych jest bardzo, bardzo ważna. Chyba byś nie chciał aby za kilka lat się okazało, że szedłeś zupełnie nie w tą stronę?

Jaki więc powinien być cel?

- dokładny- nie może być ogólny, musisz dokładnie wiedzieć na czym Twój cel polega. Zadaj sobie pytanie- skąd będę wiedział, że osiągnąłem cel? Jeśli trudno Ci jest odpowiedzieć na to pytanie, to znaczy że Twój cel musi być dokładniejszy. Przydatna też jest tutaj zasada 6W (Who, What, Where, When, Which, Why). Dobrze zdefiniowany cel będzie zawierał informację na większość z tych pytań.

- mierzalny- musisz wiedzieć, kiedy cel może zostać osiągnięty i jak daleko od jego osiągnięcia się znajdujesz. Jeśli na przykład chcesz być bogaty, musisz wiedzieć ile dokładnie pieniędzy chcesz zarabiać.

- ambitny, ale realistyczny- niech Twoje cele będą dla Ciebie wyzwaniem. Stawiaj sobie wielkie cele, nawet jeśli nie jesteś pewien czy uda Ci się ich osiągnąć. Jednocześnie staraj się aby były one realistyczne, a nie całkowicie niemożliwe do osiągnięcia.

- ograniczony czasowo- ustal granice czasowe dla Twojego celu. Zmotywuje Cię do szybszego działania.

Dla ułatwienia podaję kilka przykładów dobrze określonych celów (przekreślone są ich nieprawidłowe wersje):

- będę dbać o zdrowie- od grudnia będę chodzić raz w tygodniu na basen i raz w tygodniu na siłownię.

- będę więcej zarabiać- w ciągu pięciu lat dzięki mojemu biznesowi będę zarabiać 10 tys. złotych miesięcznie.

- schudnę – stracę 10 kilogramów w ciągu dwóch miesięcy.

- założę swój biznes- Założę z bratem firmę zajmującą się sprzedażą wysyłkową sprzętu audio do końca tego roku.

- ograniczę palenie- Do stycznia ograniczę palenie do dwóch papierosów dziennie.

- będę bardziej otwarty na ludzi- Będę poznawać 5 nowych osób tygodniowo, od przyszłego tygodnia.

Widzisz różnicę? Zanim poznałem koncepcję dokładnego określania celów, wypisywałem tylko takie jak te w kursywie. Takie cele nie miały praktycznie żadnej siły.

Kiedy już zapiszesz na kartce wszystkie swoje cele, czas na określenie “pod-celów”, czyli mniejszych kroków wymaganych do osiągnięcia danego celu. Te “pod-cele” mają być odpowiedzią na pytanie “jak” zadane w odniesieniu do celu nadrzędnego. Dla każdego z nich zdefiniuj więc kilka poszczególnych kroków i również zapisz je na kartce. Pamiętaj aby one też były określone według podanych wyżej zasad. Przykładowo, biorąc pod uwagę zakładanie nowego biznesu, moje “pod-cele” mogły by wyglądać następująco: do końca przyszłego tygodnia wymyślam nazwę nowej firmy, do 10 grudnia szukam 5 osób zainteresowanych współpracą, przez następne dwa miesiące każdego dnia czytam książki o sprzęcie audio, wybieram biuro do wynajęcia, itp.

To są cele, które składają się na jeden większy cel. Osiągnięcie tych małych kroków pozwoli mi osiągnąć mój duży cel. Zauważ, że dobrze określone “pod-cele” to kroki łatwe i możliwe do zrobienia. Nawet jak założenie firmy na początku brzmiało groźnie, teraz po rozbiciu tego na kawałki widzisz, że Twój cel jest do osiągnięcia i będziesz miał znacznie więcej motywacji do działania.

I teraz ostatnia rzecz do zrobienia. Na kartce A4 narysuj 4 duże okręgi (dwa na górze, dwa na dole). Ostatni okrąg (prawy dolny róg kartki) będzie oznaczać okres, w którym chcesz osiągnąć swoje życiowe cele. Wpisz tam je wszystkie, jednak możesz to zrobić za pomocą obrazków, symboli lub słów. Będzie to lepiej działać na wyobraźnię i zajmie mniej czasu. Przedostatni okrąg (lewy dolny róg) będzie oznaczać okres 1 roku. Wpisz tam te kroki, które masz zamiar wykonać w ciągu całego nadchodzącego roku, które mają Cię przybliżyć do osiągnięcia Twojego życiowego celu.

Tak samo postąp z okręgiem po prawej górnej stronie kartki- tam wpisz rzeczy, które zrobisz w tym miesiącu, a które przybliżą Cię do osiągnięcia celów na ten rok. Ostatni okrąg to cele na dzień dzisiejszy. Jeśli nie stawiasz celów życiowych a raczej krótkoterminowe możesz inaczej oznaczyć okręgi, na przykład rok, pół roku, miesiąc, dzień.

Cele postawione, co dalej?

Gdy już masz określone, wypisane i zaplanowane wszystkie cele, możesz odetchnąć z ulgą. Wykonałeś świetną robotę. Odłóż wszystko i odpocznij, a od następnego dnia możesz zacząć robić dwie rzeczy. Pierwsza to wizualizowanie swoich celów życiowych (i tych nie życiowych również :-)). Da Ci to wiele motywacji do działania a także jak już napisałem w pierwszej części artykułu będzie utwierdzać mózg w przekonaniu, że nasze cele są już częścią nas. O efektywnej wizualizacji przeczytasz tutaj. Wyobrażaj sobie, że już osiągnąłeś to czego pragnąłeś i poczuj te wszystkie wspaniałe uczucia, które będą temu towarzyszyć. Ciesz się tym widokiem. Wykonuj to ćwiczenie raz na jakiś czas, na przykład trzy razy w tygodniu, po kilka minut.

Drugą rzeczą jest wracanie co jakiś czas do kartek gdzie mamy zapisane wszystkie cele i sprawdzanie jak nam idzie. Poza tym, że możesz niektóre rzeczy poprawiać, skreślać lub dopisywać, zyskasz poczucie ciągłego połączenia ze swoimi celami, co jest bardzo ważne w procesie dążenia do osiągnięcia celu. Możesz to robić raz na tydzień. Zadaj sobie wtedy też pytanie- co mogę zrobić w nadchodzącym tygodniu co zbliży mnie do osiągnięcia moich celów? Jeśli coś Ci przyjdzie do głowy to zapisz to sobie na podręcznej kartce z zadaniami do zrobienia.

Pamiętaj, że skuteczne osiąganie celów to proces, którego trzeba się nauczyć. Z czasem będziesz stawać się w tym coraz lepszy. Jeśli więc zdarzy Ci się, że nie uda Ci się osiągnąć jakiegoś celu- nic się nie stało. Jest to znakomita okazja do zebrania wartościowego doświadczenia i stania się jeszcze lepszym. Zastanów się gdzie popełniłeś błąd i następnym razem zadbaj o to aby zrobić to inaczej. Możesz również zajrzeć jeszcze raz do tego artykułu i upewnić się, że o wszystkim pamiętasz.

Jeśli wykonałeś wszystkie wyżej opisane kroki to znakomicie. Mi sam fakt tak dokładnego stawiania celów daje świetne uczucie, że zmierzam w jakimś kierunku i mam silne poczucie sensu tego co robię na co dzień. To jest naprawdę ciekawe doświadczenie więc jeśli nie zdecydowałeś się na zrobienie tego co opisałem to mówię poważnie- daj temu szansę, będziesz zaskoczony efektami. To tylko 2 godziny poświęconego czasu, a zyskujesz potężny zastrzyk motywacji i znakomitego uczucia, że wiesz gdzie zmierzasz a przede wszystkim zwiększasz znacznie szanse na osiągnięcie swoich wymarzonych celów. Warto tego spróbować!

Michał Pasterski

michalpasterski.pl

Drugim tematem poruszanym na spotkaniu była numerologia rozumiana jako system dający klientom dostęp do energii ukrytej w liczbach. Każda liczba, czy to Przeznaczenia, Osobowości, Serca, Psychiki lub Wyrazu występująca na diagramie systemowym roztacza wokół energię a ta przepływa między poszczególnymi liczbami.

Numerologia to pewien sposób patrzenia na liczby, który pozwala na analizowanie ich znaczenia w życiu. Stosując jej podstawowe zasady, klienci łatwiej rozumieją skąd biorą się problemy z własną akceptacją, jak rodzą się sympatie i antypatie a także pozwala to na przeanalizowanie własnych słabości i mocnych atutów, cech własnego charakteru i osobowości.

Zadaniem Numerologa jest przede wszystkim wytłumaczenie znaczenia imion, nazwisk, dat urodzenia i zastosowania numerologii w opisaniu związków. Jasne jest, że każde imię jest dobre wtedy, gdy klient nie ma wymagań, ale wiemy, że ludzie mają ogromne wymagania od życia, czasem nawet nierealne. Numerologia dostarcza niezbędnych informacji, daje zrozumiały opis energii zawartej w imionach, nazwiskach czy datach urodzenia. Przede wszystkim koniecznym krokiem w zastosowaniu numerologii jest przyjęcie rady Wyroczni Delfickiej, która mówi „poznaj samego siebie”. Niezbędne jest bowiem poznanie siebie, zaakceptowanie siebie, a to z kolei jest podstawą do zaakceptowania innych, takimi jakimi są.

Jak wiemy każda z dziewięciu liczb w diagramie jest otoczona pewną liczbą kręgów a energia przepływa z liczb od większej do mniejszej ilości okręgów. Pamiętać należy, że każdy z nas posiada energię wszystkich liczb a rozbieżności kryją się w energiach, których posiadania jesteśmy świadomi i tych noszonych w podświadomości.

Warto przybliżyć pewne szczególne liczby stosowane w numerologii, które mają znaczenie dla relacji partnerskich, sytuacji materialnej itp.:

Liczba Przeznaczenia – to liczba, której nie można zmienić, jest bowiem sumą cyfr dnia, miesiąca i roku urodzenia mówiąca o tym, na co dana osoba zasługuje bez względu na to, co sama o tym myśli. Przeznaczenie toczy się w cyklach co 18 lat co znajduje odzwierciedlenie w wiedzy nieświadomego umysłu i związane jest ze sferą duchową. Liczba ta jest ważniejsza od innych liczb i wywiera większy wpływ po 36 roku życia.

Liczba Osobowości – jest obliczona na podstawie imienia i nazwiska, ukazuje zdolności, umiejętności, słabe i mocne strony charakteru.

Liczba Serca – wyliczana jest wg ilości samogłosek występujących w imieniu i nazwisku a ukazuje dokładniej dążenia w świecie wymarzonym czy idealnym.

Liczba Wyrazu – wyliczana jest wg ilości spółgłosek w imieniu i nazwisku a mówi o tym jak dana osoba odnosi się do świata zewnętrznego.

To co opisałam jest jedynie niewielką informacją na poczet tego artykułu, warto zapoznać się ze znaczeniem poszczególnych liczb, ich wzajemnych kombinacji, częstotliwości występowania oraz wpływu liczb na życie osobiste i zawodowe. Informacje takie znajdziemy w wielu publikacjach, osobiście polecam „Numerologia” Normana Shine, „Jak poznać przeznaczenie” Jane Struthers’a oraz „Data urodzenia numerologiczne przesłanie” Grażyny Heinrich.

O tym czy metody, które opisałam powyżej są przydatne w coachingu musimy sami ocenić, ale z pewnością pozwalają lepiej poznać klientowi własną osobowość, skrystalizować pomysły i podjąć decyzje. Pomogą poznać ukryte możliwości, własną psychikę i zachowanie a przede wszystkim rozwiną intuicję. I to właśnie „INTUICJA  w coachingu” będzie tematem następnego spotkania Klubu Coacha w Poznaniu.

Danka Brzezińska

Temat III spotkania Klubu Coacha w Poznaniu wywołał burzliwą dyskusję o wykorzystaniu magii w coachingu. Część uczestników twardo stała na stanowisku braku przydatności dla procesu coachingowego a część Coachów uważała, iż wszystko co może pomóc w procesie i równocześnie klientowi, może zostać wykorzystane.

Zająć stanowisko możemy jedynie wtedy gdy posiadamy wiedzę na temat „magicznych sposobów” pomocy ludziom.

Z powodu znacznych ograniczeń czasowych mogliśmy wysłuchać tylko dwie zaproszone osoby. Jedną z nich była Basia Mroczkowska – specjalistka od ustawień systemowych wg. Berta Hellingera, drugą Marzenka  Płochocka – numerolog.

Warto pokrótce przybliżyć te dwie metody pomocy ludziom, abyśmy sami mogli stwierdzić czy dla nas Coachów będzie ta pomoc użyteczna.

„Wina i niewinność, sumienie, porządek, więź, pokora i cześć dla rodziców – tak brzmią centralne określenia psychoterapii systemowej Berta Hellingera”[1].

Na zajęciach grupowych podczas ustawień uczestnicy siedzą w kole, jedna z osób, która ustawia dla siebie problem o którym mówi prowadzącemu, najczęściej terapeucie wychodzi na środek i wybiera reprezentantów siebie i np.: swojej rodziny, symboli, relacji itp. Jeżeli ustawia się rodzinę prowadzący zwraca uwagę, by nie zostali pominięci członkowie rodziny nielubiani, zapomniani, wyeliminowani z pamięci, jak: byli narzeczeni, narzeczone, nieślubne rodzeństwo czy dzieci. Ważne dla ustawień są ciężkie wypadki losowe, jak: samobójstwa, morderstwa, nagła śmierć. Po wybraniu reprezentantów klient bierze każdego za ramię i wprowadza w środek koła i ustawia wg swojego wewnętrznego obrazu, co powoduje, że stoją między sobą w jakiś relacjach, a sam siada na miejscu – staje się obserwatorem swojej rodziny. Już taka wizualizacja daje klientowi pierwszy obraz sytuacji problemowej.

Następnie prowadzący pyta każdego reprezentanta co odczuwają fizycznie, emocjonalnie i co czują do pozostałych reprezentantów. Jak każdy określi swoje odczucia prowadzący ustawia reprezentantów tak, aby każdy z nich czuł się dobrze. Ważne dla tego etapu są wszystkie sygnały werbalne i niewerbalne wysyłane przez reprezentantów takie, jak: mimika, gesty, rozjaśnione twarze, odprężenie. Często podczas ustawienia można zobaczyć jak niektórzy utożsamiają się z innymi, naśladują zachowania a więc nieświadomie przejmują losy urodzonych wcześniej a np. zmarłych nagle, co Hellinger nazywa „uwikłaniem”. Najczęściej na tym etapie ustawienia klient podmienia się ze swoim reprezentantem (nie jest to konieczne) i wyraża szacunek dla wskazanej przez ustawienia członkowi rodzinie. I na tym etapie prowadzący zwraca uwagę, by wszystko działo się z powagą, inaczej ustawienie zostaje przerwane. Jeżeli podczas ustawienia nastąpi rozwiązanie jest ono traktowane jako „Łaska”. Prowadzący „pomaga” klientowi w ujawnieniu się problemu, ale to klient decyduje co z tym zrobi, to na klienta spada odpowiedzialność za dalszą swoją przyszłość. Hellinger uważa, że jest tylko pomocnikiem w dotykaniu przez klienta sił  uzdrawiających płynących z rodziny a swoją metodę traktuje nie jako terapię a służbę w pojednaniu. Warto jeszcze wspomnieć o tym, że obraz rozwiązania odnaleziony podczas ustawień rodziny oddziaływuje na rzeczywistą rodzinę bez względu na to czy ma wiedzę na temat ustawienia. Jeden z Terapeutów Albrecht Mahr zwraca uwagę, żeby przeżycia obrazu podczas ustawienia towarzyszyły klientowi na co dzień. Trudno bowiem twierdzić, że ustawienie rodziny rozwiązuje wszystkie problemy, to klient w kontaktach z rodziną czy problemem, relacją (wewnętrznym kontakcie) przyjmował postawę uzdrawiającą z ustawień. Chodzi o to, by terapia ta była terapią długoterminową, za którą klient sam jest odpowiedzialny.

Dokładniejszą wiedzę na temat ustawień systemowych można uzyskać z książek takich, jak: „Bez korzeni nie ma skrzydeł” – Bertolda Ulsamera i „Dlaczego dusza choruje i co ją uzdrawia. Terapia rodzinna Berta Hellingera” – Thomas’a Schafera.

[1] Thomas Schafer, „Dlaczego dusza choruje i co ją uzdrawia. Terapia rodzinna Berta Hellingera”, Wrocław 2002